Siedmioro sportowców z niepełnosprawnością znalazło się w gronie nominowanych do prestiżowej nagrody Laureusa. Czworo z nich to medaliści ubiegłorocznych zimowych igrzysk paraolimpijskich z Pjongczangu, pozostała trójka z powodzeniem realizuje się w dyscyplinach znajdujących się w programie letnich paraigrzysk.

„Sport ma moc zmieniania świata. Ma moc inspirowania. Ma moc jednoczenia ludzi w sposób, jak mało co. Mówi do młodzieży w języku, który rozumieją. Sport może tworzyć nadzieję w miejscach, gdzie kiedyś była tylko rozpacz” – to słowa, jakie padły z ust Nelsona Mandeli podczas historycznej gali Laureus World Sports Awards w 2000 roku. Podczas jubileuszowej 20. gali, która 18 lutego odbędzie się w Monako, laureatom konkursu wręczone zostaną wyjątkowe statuetki zaprojektowane przez Cartiera.

Kandydaci do nagród zgłaszani są przez dziennikarzy z całego świata. Zwycięzcy poszczególnych kategorii wybierani są natomaist przez specjalny panel ekspertów, w którym zasiadają legendy światowego sportu – członkowie Laureus World Sports Academy. Od 2017 roku wyróżnienia przyznawane są w ośmiu podstawowych kategoriach (np. sportowiec i sportsmenka roku, niepełnosprawny sportowiec roku, moment roku czy odkrycie roku) z możliwością poszerzenia tej listy o dodatkowe nagrody uznaniowe. W tegorocznej edycji w gronie nominowanych znalazło się siedmioro niepełnosprawnych sportowców.

Wśród szóstki nominowanych zawodników do nagrody w kategorii „Powrót roku 2018” znalazła się holenderska snowboardzistka Bibian Mentel-Spee. 20 lat temu zdiagnozowano u niej nowotwór kości, trzy lata później lekarze podjęli decyzję o amputowaniu lewej nogi. Choroba powracała jak bumerang, Holenderka wielokrotnie drżała o swoje życie. Ostatni raz dała o sobie znać przed igrzyskami paraolimpijskimi w Pjongczangu. Kilka tygodni przed najważniejszą imprezą czterolecia Mentel-Spee przeszła operację wycięcia guza z odcinka szyjnego, przez co nie była w stanie normalnie trenować. Sponsorzy oraz Holenderski Komitet Paraolimpijski wiedząc, że szanse na jej wyjazd na igrzyska są iluzoryczne, odwrócili się od niej na pięcie. 45-latka nie poddała się i za własne pieniądze poleciała na igrzyska do Korei, z których powróciła z podwójnym złotem w snowboardcrossie oraz debiutującym w programie igrzysk banked slalomie.

Sześcioro zawodników walczy o tytuł sportowca z niepełnosprawnością 2018 roku. Są to:

Markus Rehm (Niemcy, lekkoatletyka) – w ostatnich latach całkowicie zdominował rywalizację w skoku w dal (T64), konkurencja ta to jego „konik”. Podczas europejskiego czempionatu w Berlinie dwukrotnie stanął na najwyższym stopniu podium. Mistrzostwo Starego Kontynentu w koronnej specjalności oddał skok na odległość 8,48 m. Rezultatem tym Rehm poprawił o centymetr swój poprzedni rekord świata ustanowiony kilka tygodni wcześniej podczas otwartych mistrzostw Japonii. Niemiec stanowił także mocne ogniwo męskiej sztafety 4×100 m (T42-47/61-64), która przed własną publicznością pobiegła po złoto.

Grigorios Polychronidis (Grecja, boccia) – aktualny numer „jeden” światowego rankingu bocci w grupie BC3, w której każdemu z zawodników przysługuje prawo gry ze sportowym asystentem. Jest jednym z najbardziej rozpoznawanych graczy w tej najprężniej rozwijającej się paraolimpijskiej dyscyplinie. 37-latek w 2018 roku triumfował w zawodach World Open w Povoa de Varzim, równie wielką klasę pokazał podczas rozgrywanego turnieju Madrid Regional Open. Wysoką dyspozycję potwierdził podczas sierpniowych mistrzostw świata w Liverpoolu, z których przywiózł dwa złote medale wywalczone w rozgrywkach indywidualnych oraz w parach.

Diede de Groot (Holandia, tenis na wózkach) – miniony sezon okazał się najlepszym w jej karierze. 22-letnia tenisistka w 2018 roku wystąpiła w finałach wszystkich turniejów wielkoszlemowych, aż sześciokrotnie rozstrzygając je na swoją korzyść. Podwójne triumfy (w singlu oraz deblu) celebrowała podczas Wimbledonu oraz US Open. De Groot okazała się także poza zasięgiem rywalek w grze pojedynczej podczas Australian Open oraz na kortach Rolanda Garrosa, gdzie wygrała rywalizację deblistek. Nie dziwi więc fakt, że poprzedni rok Holenderka zakończyła jako podwójna liderka światowego rankingu.

Brian McKeever (Kanada, biegi narciarskie) – 38-letni niedowidzący zawodnik w Kraju Klonowego Liścia ma status wielkiej gwiazdy. Podczas zimowych igrzysk w Pjongczangu kanadyjski król sportów zimowych sięgnął po trzy indywidualne tytuły mistrza paraolimpijskiego oraz brąz w sztafecie, stając się tym samym numerem jeden na świecie wśród biegających na nartach mężczyzn. Aktualny medalowy dorobek McKeevera w samych tylko biegach (w Turynie sięgnął dodatkowo po brąz w biathlonie) to 13 złotych, dwa srebrne i jeden brązowy krążek. Więcej złota w tej dyscyplinie posiada jedynie Norweżka Ragnhild Myklebust, która na najwyższym stopniu podium stawała aż 16-krotnie.

Oksana Masters (USA, biegi narciarskie i biathlon) – pochodząca z Ukrainy zawodniczka swoją przygodę ze sportem rozpoczęła od wioślarstwa, w którym podczas letnich paraigrzysk w Londynie w 2012 roku sięgnęła po brąz dla Stanów Zjednoczonych. Kiedy stan zdrowa uniemożliwił jej trenowanie na otwartym akwenie, całą swoją energię ukierunkowała na dyscypliny zimowe. Podczas igrzysk w Soczi pobiegła na nartach po srebro oraz brąz. Cztery lata później w Pjongczangu powiększyła swój dorobek o pięć krążków, zdobywając dwa złota i brąz w biegach oraz dwa srebra w biathlonie. Masters napisała w Korei nowy rozdział paraolimpijskiej historii, ponieważ zdobyła medal w swojej TRZECIEJ dyscylinie.

Henrieta Farkasova (Słowacja, narciarstwo alpejskie) – od lat nie schodzi z najwyższego stopnia podium najważniejszych światowych imprez. 32-latka w drodze po kolejne zwycięstwa na stoku może liczyć na wsparcie przewodniczki Natalii Subrtovej będącej prywatnie jej przyjaciółką. Podczas igrzysk paraolimpijskich w Pjongczangu duet ten spisał się na medal, a w zasadzie na pięć medali – cztery złoto oraz srebro, co pozwoliło zająć pierwsze miejsce w indywidualnej klasyfikacji igrzysk. Farkasova wygrała również klasyfikację generalną Pucharu Świata wśród pań ze wzrokową niepełnosprawnością.

Zdobywcy nagrody Laureusa w kategorii „Niepełnosprawny sportowiec roku”:

2000 – Louise Sauvage (lekkoatletyka)
2001 – Vinny Lauwers (żeglarstwo)
2002 – Esther Vergeer (tenis na wózkach)
2003 – Michael Milton (narciarstwo alpejskie)
2004 – Earle Connor (lekkoatletyka) – nagroda odebrana za doping
2005 – Chantal Petitclerc (lekkoatletyka)
2006 – Ernst van Dyk (lekkoatletyka, kolarstwo)
2007 – Martin Braxenthaler (narciarstwo alpejskie)
2008 – Esther Vergeer (tenis na wózkach)
2009 – Daniel Dias (pływanie)
2010 – Natalie du Toit (pływanie)
2011 – Verena Bentele (biegi narciarskie, biathlon)
2012 – Oscar Pistorius (lekkoatletyka)
2013 – Daniel Dias (pływanie)
2014 – Marie Bochet (narciarstwo alpejskie)
2015 – Tatyana McFadden (lekkoatletyka)
2016 – Daniel Dias (pływanie)
2017 – Beatrice Vio (szermierka na wózkach)
2018 – Marcel Hug (lekkoatletyka)

————

Na zdjęciu: Markus Rehm. Fot.: Fernando Frazão/Agência Brasil [CC BY 3.0 br (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0/br/deed.en)], via Wikimedia Commons.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here