Oksana Masters Fot. Bartłomiej Zborowski/Polski Komitet Paraolimpijski

Złoto do złota, apel i modlitwa. Oksana Masters: „Moje ukraińskie serce uczyniło mnie wojownikiem”

Adoptowana przez Amerykankę z ukraińskiego sierocińca, Oksana Masters od dawna jest legendą paraolimpizmu. Właśnie zdobyła 11. medal igrzysk w czwartej dyscyplinie! Sześć miesięcy po dwóch złotych medalach na igrzyskach w Tokyo2020 w parakolarstwie, dziś w Pekinie triumfowała w biatlonowym sprincie! 

Było mi ciężko znaleźć w sobie pasję, żeby tu wystąpić, gdy w mojej ojczyźnie trwa wojna. Czuję się samolubna, bezradna i winna, że tu jestem. Ale zawsze startuję dla dwóch krajów. Moja mama zawsze mówiła, że moje ukraińskie serce czyni mnie odpornym; uczyniło mnie wojownikiem – napisała na Instagramie, dodając zdjęcie na tle dwóch flagi USA i ukraińskiej.

Gdy Ukraińcy walczą o swoje domy i pokój, chcę pomóc upewnić się, że żadne dziecko nie zostanie zapomniane. Wiem, jak było być niepełnosprawną sierotą na Ukrainie, gdzie środki na pomoc medyczną były skąpe lub wręcz żadne. A jak musi być teraz w środku wojny! – dodała.

Jeśli chcecie pomóc Ukraińcom, wesprzyjcie organizację „No Child Forgotten” wspierającą dzieci z niepełnosprawnością ruchową na Ukrainie – wiele z nich ma samotne matki – zaapelowała na koniec.

Oksana Masters Fot. Bartłomiej Zborowski/Polski Komitet Paraolimpijski

Gdy miała 8 lat, podobna organizacja uratowała jej życie. Urodziła się cztery lata po awarii Czarnobyla. W szpitalu w Chmielnickim jej matka, widząc dziecko o zdeformowanym ciałku, nóżki bez kości goleniowych, jedną sześć centymetrów krótszą od drugiej, rączki bez kciuków, ze zrośniętymi palcami, oddała ją do adopcji.

Głodzoną, bitą, a nawet jak wyznała po latach – molestowaną w trzech kolejnych sierocińcach dziewczynkę adoptowała bezdzietna profesor logopedii z USA, Gay Masters, która szukała dziecka w ramach amerykańskiego projektu TOUCH (Take One Ukrainian Child’s Hand). Proces adopcyjny trwał aż trzy lata. Już w USA amputowano jej obie nogi, zaniedbane były już bowiem nie do uratowania. Znalazła za to dom pełen miłości i pasję do sportu. Najpierw wioślarstwa. Wraz z Robem Jonesem, byłym marines, który stracił obie nogi w Afganistanie, i zasłynął przebiegnięciem 31 maratonów na protezach w 31 dni, wywalczyli brązowy medal na igrzyskach paraolimpijskich w Londynie w 2012.

Zwyrodnienie kręgosłupa zmusiło ją do porzucenia wioślarstwa. Zamienia łódkę na sledże i na igrzyskach w Soczi zdobyła srebro, a cztery lata później w Pjongczangu – dwa złote medale w biegach narciarskich! Zaś sześć miesięcy temu – dwa złote medale w parakolarstwie. I jak zapowiada 32-letnia Masters, to jeszcze nie koniec!

Na swoim Instagramie Oksana wrzuciła zdjęcie z merem Kijowa, byłym bokserskim mistrzem świata Wladimirem Kliczko, pisząc, że teraz modli się o zdrowie i bezpieczeństwo wszystkich Ukraińców. I o pokój w ojczyźnie.

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Oksana Masters???? (@oksanamasters)

*****

Michał Pol, Zhangjiakou

Fot. Bartłomiej Zborowski/Polski Komitet Paraolimpijski

error: Nasze materiały chronione są prawem autorskim! Kopiowanie ich i rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione! - paraSPORTOWCY.PL